W moim przekonaniu nie ma przyrządów, które sprawdzają się doskonale zarówno w czynnościach asekuracyjnych jak i zjazdowych. Idealny przyrząd asekuracyjny to taki, który nie wymaga koncentracji na samym sobie – rozumiem przez to ,że jego obsługa jest jednoznaczna. Operowanie linami pozwala na wypuszczanie i wybieranie w mało absorbujący sposób. Analogiczne cechy powinien posiadać przyrząd do zjazdu.
Z doświadczeń wynika że połączenie funkcji asekuracyjnych i zjazdowych w jednym przyrządzie nie jest takie proste.

• płynność przesuwu liny, podatność na skręcanie lin,
• łatwość utrzymania partnera na zablokowanej linie,
• możliwość bezpiecznego zablokowania liny w przyrządzie,
• ilość siły potrzebnej do miękkiego wyhamowania liny i jej podawania,
• praca w trudnych warunkach – woda, zalodzenie.

Czynnik określający stopień odporności na ludzką pomysłowość jest tu celowo pomijany. Każdy z przyrządów posiada “ instrukcję obsługi “ – nie stosowanie się do zaleceń producenta oraz ignorowanie elementarnych zasad asekuracji powoduje narażanie się na niepotrzebne ryzyko. Powstaje paradoks – zamiast zwiększać bezpieczeństwo stosując asekurację dokładamy jeszcze jeden czynnik zagrożeniowy – lekkomyślność. Ogólne doświadczenia zdają się wskazywać, że na komfort pracy z danym przyrządem największy wpływ ma jakość i grubość liny którą używamy

Stary dobry patent chciałoby się rzec. No cóż nie jestem fanem tego przyrządu. Od czasu wynalezienia tzw. Ósemki Fischera – czyli od pradziejów ósemka ewoluowała w kształcie i grubości do obecnej formy. Ale zasada działania pozostała tak sama. Przeznaczona do zjazdu jak się jednak okazuje wcale nie ma najlepszych notowań, ponieważ w koszmarny sposób potrafi skręcić linę. Szczególnie gdy zgodnie z zasadami sztuki mamy związane jej końce w czasie zjazdu. Istnieje również splot okoliczności powodujący obsunięcie liny w górnym uchu – co pod obciążeniem powoduje skuteczną blokadę przyrządu ( niechcianą ).Stosowanie jej do zjazdu w metodzie tzw. ”wysokiego przyrządu “ poprawia trochę kontrolę nad zjazdem. Godną polecenia jest niżej zaproponowana metoda wpinania do przyrządu liny oraz przyrządu do uprzęży (rys 1). Sprawdza się szczególnie w seriach długich zjazdów ale nie tylko.

Metoda którą od niedawna znowu zaczynają lansować różni “ lokalni matadorzy “ a mianowicie tzw. sportowa lub szybka ósemka jest pewną odmianą rosyjskiej ruletki. Stosowanie je do asekurowania partnera prowadzącego wyciąg, wyzwala dodatkową porcję adrenaliny. W przypadku nie spodziewanego odpadnięcia prowadzącego, zbyt duży poślizg liny w przyrządzie może doprowadzić do nie kontrolowanego wypuszczenia liny. Co dalej ? Każdy sam dopisze sobie scenariusz zakończenia planu zdjęciowego ze swoim udziałem. Oczywiście sceptycy zarzucą mi demonizowanie problemu .....Bo jakoś to zawsze było.

Istnieje również ,tendencja stosowania ósemki jako płytki Stichta - małe ucho w ósemce służy jako miejsce przewleczenia liny blokowanej od dołu karabinkiem. Ósemka firmy TRANGO posiada grube małe ucho a w instrukcji jako alternatywny podany jest schemat wpinania liny właśnie w ten sposób. Jest to jakaś metoda – tylko po co.

Zdecydowanie lepsze notowanie posiada płytka Stichta i jej rozwinięcie – kubek. Płytki występują ze sprężyną lub bez. Sprężyna uniemożliwia zakleszczenie płytki na karabinku w razie gwałtownego udaru lub szarpnięcia. Pomaga bardziej miękko prowadzić linę w przyrządzie. Płytka powinna być przypięta linką lub cienkim repsznurem do karabink

Prostota obsługi oraz brak możliwości ominięcia myśli przewodniej faceta od którego przyrząd nazwano jego imieniem stawia w gronie faworytów pod względem uniwersalności płytkę. Kubek jest amerykańską odpowiedzią na doskonałe europejskie rozwiązanie. Jego prostota jest porażająca. Kolorystyka i kształty też. Niedogodnością kubka jest trudne przepychanie liny przez krawędzie pracujące – przy mokrej linie to poważny wysiłek. Dla mniej wprawnych płynne podawanie liny zarówno w czasie asekurowania jak i zjeżdżania jest trudne. Nowicjusza widać po charakterystycznych “żabkowych “ ruchach przyrządu. Trochę łagodzi tę niedogodność kształt i grubość karabinka. Im grubszy i większy tym lepszy. Jak w życiu.

Tu oszczędność formy jest zaletą. W płytce lina prowadzona jest przez małe kąty przegięcia, bardzo delikatnie traktując linę przy operacjach zjazdowych. Kombinacja karabinków blokujących powoduje, że można wykonywać zjazd z minimalnym przyłożeniem siły hamującej. Płytka Yates’a niewiele waży – w połączeniu z karabinkiem HMS tworzy alternatywę noszenia dwóch przyrządów: do zjazdu - Yates – do asekuracji HMS. Pod warunkiem że półwyblinka to nasz ulubiony przyrząd do asekuracji.

Posiadanie samoblokującego przyrządu to pewne poczucie komfortu. Ułatwia życie wspinacza zarówno “ panelowego “ jak i typowego taternika czy alpinisty. Stopień skomplikowania budowy uzależniony jest od przeznaczenia przyrządu. Bardzo uniwersalne GRIGRI posiada oprócz tuzina różnych zalet zasadnicze wady. Wagę, cenę i to że pracuje na pojedynczej linie. Istnieje tajemny sposób “ motania “ dwóch lin do tego przyrządu ale nie wiadomo czy Ferdynand Petzl pokazałby to w sposób bezbłędny. Serio mówiąc zalety GRIGI docenią wspinacze lubiący komfort i wygodę w asekurowaniu oraz pracujący ....na robotach wysokościowych.

Patent firmy Wild Country zwany SRC ( Single Rope Controller) jest pewnym kompromisem pomiędzy kubkiem a GRIGRI. Aby go używać potrzeba mocy w rękach posiadacza przyrządu. Podawanie liny jest pracą porównywalną z pompowaniem opony samochodowej pompką od roweru. Używać go można do zjazdu tylko na pojedynczej linie. Największą wadą jest to, że można założyć SRC na linę w sposób niewłaściwy – przy obciążeniu możemy oddalić się ze stanowiska z okrzykiem “ banzai “ oczywiście jeżeli chcemy komuś zaimponować.

Trzecim przyrządem samoblokującym który poznałem to Logic firmy Cassin. Jako opinię przytoczę słowa z Climbinga “ ... idea dobra pomysł właściwy – zakończenia brak. “ Nic dodać nic ująć. Przyrząd prosty w wyglądzie dawał nadzieję na trafny wybór ale przysparza w użytkowaniu sporo problemów. Jest nieporęczny dla mańkutów. Łatwo w nim zablokować linę – nie w tej chwili o której marzymy i jak to zwykle bywa w sytuacji potrzebnej nie bardzo udaje się nam go zablokować. Winę za to ponosi niestabilność przyrządu z wpiętą do niego liną. Należy dokładnie układać ręce przy prowadzeniu asekuracji. Nie nadaje się do zjazdów. Pracuje na pojedynczej linie.