Zabytki Krakowa


Kościół Świętej Katarzyny

Kościół Świętej Katarzyny Kościół Świętej Katarzyny - monumentalna ceglana budowla gotycka - wzniesiony został z fundacji króla Kazimierza Wielkiego dla zakonu Augustianów-Pustelników, sprowadzonych do Polski w 1342 roku z Czech. Kościół zaczęto budować w drugiej połowie XIV wieku, ukończono z początkiem XV wieku. Architektura tej trzynawowej bazyliki z wydłużonym prezbiterium wzorowana była na kościele Mariackim i jest typowa dla tzw. gotyku krakowskiego.
Kościół Świętej Katarzyny Główne wejście do świątyni prowadzi przez ceglaną kruchtę, obłożoną ozdobną okładziną z kamienia. Kościół dwukrotnie ucierpiał poważnie od trzęsienia ziemi - po raz pierwszy w 1443 roku, kiedy zarysowało się sklepienie prezbiterium (odbudowane na początku XVI w.) i ponownie w 1789 roku, gdy na skutek silnych wstrząsów zawaliło się sklepienie nawy głównej (obecne drewniane jest kopią poprzedniego), w nawach bocznych i kaplicach zachowały się sklepienia gotyckie.

We wnętrzu na uwagę zasługuje przede wszystkim wspaniały barokowy ołtarz główny, będący wybitnym dziełem polskiej sztuki snycerskiej; ponadto w nawie głównej (na jednym z filarów z lewej strony) XIV-wieczna rzeźba Madonny z dzieciątkiem, a w nawie kamienna późnorenesansowa rzeźba, wykonana około 1605 roku.

Kościół Świętej Katarzyny Kościół posiada dwie kaplice gotyckie. W północnej, fundowanej przez Kazimierza Wielkiego, odczytać można wykute w XIV wieku na zwornikach sklepienia litery, składające się imię króla-fundatora: KA-ZY-MI-R. Kaplicę zachodnią, tzw. Węgierską, łączy ze stojącym naprzeciwko żeńskim klasztorem Augustianek malowniczy most - krużganek, przerzucony nad ulicą Skałeczną. Od strony północnej do kościoła przylega budynek byłego klasztoru Augustianów. W pięknych, gotyckich krużgankach obejrzeć można dobrze zachowane malowidła ścienne z XIV, XV i XVI wieku. W obrębie zabytkowego zespołu kościelno- klasztornego stoi ponadto XV - wieczna dzwonnica ceglana z oryginalna nadbudową drewnianą i budynek biblioteczny z XVII wieku.

Powrót