Pałac pod Krzysztofory

Pałac pod Krzysztofory (Rynek Gł. 35) powstał w pierwszej połowie XVII wieku, kiedy młody, bajecznie bogaty magnat, marszałek polny koronny, Adam Kazanowski, zakupił cztery kamienice mieszczańskie i przebudował na swoją rezydencję. Nazwa pałacu pochodzi od kamiennego posągu św. Krzysztofa, który zdobił fasadę budynku do XVIII wieku. "Krzysztofory" były niegdyś jednym z najwspanialszych pałaców Krakowa. W jego salach urządzonych z wielkim przepychem gościli królowie i inne znakomite osobistości.

W 1848 roku, gdy lud Krakowa chwycił za broń, by uwolnić miasto od wojsk austriackich, "Krzysztofory" były główną kwaterą Narodowego Komitetu Krakowskiego. Po I wojnie światowej pałac przeszedł na własność miasta i służył odtąd różnym instytucjom. Obecnie jest siedzibą Muzeum Historycznego miasta Krakowa. W dwu salach na I piętrze zachowały się dekoracje stiukowe Baltazara Fontany z końca XVII wieku, zabytkowe kominki i inne artystyczne detale. W pięknych podziemiach pałacu, owianych legendą, o ukrytych tu skarbach, mieści się Galeria Malarstwa "Krzysztofory".