 |
Kopiec Wandy pochodzi jeszcze z czasów pogańskich, przypuszczalnie z przełomu VII/VIII wieku naszej ery i według tradycji jest mogiłą córki księcia Kraka, legendarnego założyciela Krakowa. Z kopcem tym związane jest piękne podanie "O Wandzie, co nie chciała Niemca", przekazywane od stuleci z pokolenia na pokolenie. Opowiada ono, że gdy tron po księciu Kraku objęła jego córka Wanda, chciał ją pojąć za żonę niemiecki książę Rytgier, aby wraz z jej ręką zagarnąć bogate ziemie nadwiślańskie. Młoda królowa nie zgodziła się na to małżeństwo, ale rozgniewany Rytgier zagroził najazdem na ziemię krakowską. Wanda chcąc uchronić swój kraj i poddanych od okrutnej wojny, rzuciła się w fale Wisły. Pochowano ją w pobliżu miejsca, gdzie rzeka wyrzuciła jej ciało, a wdzięczny lud prastarym obyczajem usypał nad jej mogiłą kopiec, zwany do dziś kopcem Wandy. |
Na szczycie stoi niewielki marmurowy pomnik z orłem piastowskim. Widoczna na cokole płaskorzeźba, to symboliczne godło królowej Wandy - dwa miecze z kądzielą. Pomnik ten wykonano w 1890 roku według projektu Jana Matejki; niegdyś stał na tym miejscu posąg królowej Wandy. Z wierzchołka kopca roztacza się widok na Kraków i dzielnicę Nowa Huta.
